In gesprek met… Anna Timmerman

Nu 4 mei 2017 dichterbij begint te komen, zullen we de aankomende maanden in gesprek gaan met verschillende mensen die te maken hebben met Theater Na de Dam. Wat mag het publiek verwachten op 4 mei en hoe draagt iedereen zijn steentje bij? Deze eerste aflevering van 2017 interviewen we Anna Timmerman. Zij is Netherlands Director van Human Rights Watch en sinds dit jaar ook de voorzitter van het bestuur van Theater Na de Dam.


 

Wie ben je en wat heeft jou doen besluiten om bij het bestuur van Theater Na de Dam te gaan?

Ik ben Anna Timmerman en sinds 2009 ben ik Netherlands Director bij Human Rights Watch. Ik houd me dus dagelijks bezig met schendingen van mensenrechten over de hele wereld. Bij HRW ligt de focus op mensenrechten die nu plaatsvinden, maar voordat ik bij HRW kwam, hield ik me ook bezig met de geschiedenis van Nederland en mensenrechtenschendingen in ons land. Ik was directeur van Humanity in Action, dat studie programma’s organiseert voor Future Leaders over mensenrechten en over hoe meerderheid en minderheden met elkaar omgaan. Ook was ik betrokken bij een onderzoek van het Holocaust Memorial Museum in Washington DC. Hiervoor sprak ik met niet-Joodse ooggetuigen van de Jodenvervolging in Nederland. Een aantal van deze verhalen is te lezen in het boek Machteloos? Toen ik benaderd werd door Theater Na de Dam was ik meteen enthousiast. Ik wil me graag inzetten voor zo’n fantastisch en belangrijk initiatief. 

Wat vind je belangrijk aan herdenken?

Herdenken is iets fascinerends. Van een complexe jarenlange geschiedenis proberen we een handzaam verhaal te maken dat ons vandaag van nut kan zijn. Dat proces intrigeert mij. Voor mij  persoonlijk is de essentie van herdenken allereerst het letterlijke ‘niet vergeten’. Stilstaan bij al die slachtoffers en dan met name bij de Joodse slachtoffers. Je heel even realiseren hoeveel mensen er niet meer zijn. Hoe ons land voor altijd beschadigd is door de moord op de Joden, Roma en Sinti en verzetsstrijders. Dat litteken zien we niet meer elke dag en het is goed daar bij stil te staan. Als er een boodschap is, een les, dan is dat voor mij dat we altijd kritisch moeten kijken naar ons eigen handelen. Staan we op als we misstanden zien? Of zijn we zwijgende getuigen, bystanders, zoals de Amerikanen zeggen. Die vraag is vandaag heel actueel. Wat doe je als je ziet dat groepen in je eigen stad, vriendenkring, familie, werkomgeving, worden weggezet, negatief worden besproken of als je zelf slachtoffer wordt van pesten, uitsluiting of discriminatie. Mensen onderschatten vaak hoe belangrijk het is om tegen te spreken, uit te spreken en op te komen voor je zelf en voor elkaar. De Tweede Wereldoorlog en de moord op de Nederlandse Joden, Roma en Sinti, kan ook helpen om even kritisch naar onze eigen geschiedenis te kijken. Even stil te staan bij alle Nederlanders die de misdaden in het verleden faciliteerden, verzwegen of de andere kant op keken. Dat doen Nederlanders niet graag.

Hoe zie jij de toekomst van Theater na de Dam voor je?

Ik kom net kijken! Eerst maar veel leren en luisteren en alle betrokkenen ontmoeten.