In gesprek met… Bo Tarenskeen

Nu 4 mei 2016 dichterbij begint te komen, zullen we de aankomende maanden in gesprek gaan met het team van Theater Na de Dam. Wat mag het publiek verwachten op 4 mei en hoe draagt elk teamlid zijn steentje bij? Deze tweede aflevering interviewen we Bo Tarenskeen, initiatiefnemer van Theater Na de Dam.


 

Welke rol speel je binnen het team van Theater Na de Dam?

Ik ben Bo en samen met Jaïr heb ik Theater Na de Dam geïnitieerd. Met Hanna en Jaïr ben ik verantwoordelijk voor de programmering, waarbij ik dan vooral functioneer als inhoudelijk begeleider van de Carré-productie, de nieuwe toneeltekst die door de grote stadsgezelschappen voorgelezen zal worden en de jonge maker(s). Ik probeer bij het begeleiden van deze projecten de kunstenaars uit te dagen zich op een persoonlijke manier te verhouden tot de geschiedenis en te onderzoeken hoe de Tweede Wereldoorlog ze kan uitdagen tot kritische reflectie op de huidige tijd.

Waarom is het zo belangrijk dat een initiatief zoals Theater Na de Dam bestaat?

We krijgen vaak de vraag, “waarom houden jullie je als dertigers toch nog steeds zo bezig met die Tweede Wereldoorlog? Dat heef toch geen noodzaak meer? Er speelt toch zoveel in de wereld wat belangrijker is dan het herdenken van iets wat zo lang geleden zich heeft voorgedaan?” Dan geef ik altijd drie antwoorden: ten eerste is de oorlog helemaal niet zo lang geleden als je ziet hoe die nog steeds emotioneel doorwerkt in zoveel mensen. In de kinderen en kleinkinderen van overlevenden bijvoorbeeld. Ten tweede is die oorlog ook iets wat de mensen in dit land met elkaar zou kunnen verbinden: iets vreselijks is hier ooit gebeurd en dat heeft ons land bepaald. Als buitenlanders hier komen wonen maken ze deel uit van deze plek met deze geschiedenis – wat op dat moment ook hun geschiedenis wordt. Ten derde geloof ik dat de Tweede Wereldoorlog ons nog steeds kan uitdagen om scherp naar de wereld van vandaag te kijken. De mensheid is niet zo gek veel veranderd in 75 jaar. We hebben zo vaak gedacht dat we op het toppunt van de beschaving waren en toch lieten we het elke keer weer uit de hand lopen. Het is goed om ons daarvan bewust te blijven, en die oorlog niet alleen als waarschuwing maar ook als een morele opdracht voor het eigen leven te begrijpen.

Hoe onderscheidt dit jaar zich van voorgaande jaren?

Wat dit jaar bijzonder maakt is niet alleen het feit dat zich in heel Nederland nog meer artiesten, muzikanten, theatermakers, gezelschappen en theaters hebben aangemeld dan de voorafgaande jaren. Wat er op dit moment gebeurt in de wereld en dan vooral in Europa heeft zoveel parallellen met vroeger dat 4 mei en elke voorstelling die die avond speelt vanzelf een extra laag zullen krijgen. Ik ben benieuwd wat de uitwerking daarvan zal zijn op het publiek.